سازنده ابرخودروهای کونیگزگ توضیح میدهد چرا این شرکت فناوری هیبریدی را انتخاب کرده و چرا معتقد است موتور احتراق داخلی همچنان جایگزینناپذیر است.
در جریان بازدید از کارخانه کونیگزگ در سوئد، به مناسبت رونمایی از جدیدترین پروژه لگوی این شرکت که به مدل Sadair’s Spear اختصاص داشت، از کریستین فون کونیگزگ سؤالی پرسیدم که امروز بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد:
«موضع شرکت درباره ساخت خودروهای تمامبرقی چیست؟»
با توجه به اینکه فراری بهتازگی مدل Luce را معرفی کرده و برخی دیگر از رقبای کونیگزگ نیز دستکم درباره برقیسازی محصولات خود صحبت میکنند، طبیعی است که کریستین و تیمش نیز این ایده را بررسی کرده باشند. اما دستکم در حال حاضر، خودروهایی که از کارخانه آنگلهولم (Ängelholm) خارج میشوند، یا از موتور احتراق داخلی استفاده میکنند یا از سامانههای هیبریدی. و به نظر نمیرسد این وضعیت به این زودیها تغییر کند.
دلیل این تصمیم، کمبود فناوری یا نداشتن دانش فنی نیست. بنیانگذار و مدیرعامل شرکت معتقد است که کونیگزگ اگر بخواهد، کاملاً توانایی ساخت یک ابرخودروی تمامبرقی را دارد. اما این شرکت در حال حاضر چنین مسیری را برای نوع خودروهایی که میخواهد تولید کند، مناسب نمیداند.
تفاوتی که یک دهه ایجاد کرد
نکتهای که بیش از همه جلب توجه میکند، اعتراف او به تغییر دیدگاهش در طول زمان است. او به من گفت:
«اگر ده سال پیش این سؤال را از من میپرسیدید، احتمالاً فکر میکردم که تا سال ۲۰۲۶ کونیگزگ هم یک خودروی تمامبرقی خواهد داشت.»
در آن زمان، او نیز مانند بخش بزرگی از صنعت خودرو، خودروهای برقی را مقصد نهایی خودروهای پرفورمنس میدانست. اما بعداً چیزی تغییر کرد؛ نه به خاطر محاسبات مالی یا اعداد مربوط به عملکرد.
از دیدگاه فون کونیگزگ، موتور احتراق داخلی فقط وسیلهای برای حرکت دادن خودرو نیست.
لرزش موتور، صدای آن، واکنشهای مکانیکی و شخصیت منحصربهفردش، همگی عناصری هستند که به باور او تجربهای از رانندگی را خلق میکنند که در دنیای ابرخودروها قابل جایگزینی نیست.
او برای توضیح این موضوع از تشبیه جالبی استفاده میکند: یک خودروی مجهز به موتور احتراق داخلی میتواند تقریباً مانند یک موجود زنده احساس شود، در حالی که یک خودروی برقی، هرچقدر هم سریع یا پیشرفته باشد، از نظر احساسی در سطحی متفاوت عمل میکند.
او در پایان میگوید:
«هرگز به یک حیوان تبدیل نمیشود.»
(منظورش این است که یک خودروی برقی هرگز آن حس وحشی، زنده و شخصیت مکانیکی یک خودروی مجهز به موتور احتراق داخلی را منتقل نمیکند.)
عملکرد، بالاتر از هر چیز
کریستین فون کونیگزگ تأکید میکند که خودروهای کونیگزگ برای حل نیازهای روزمره حملونقل ساخته نشدهاند. درست است که این خودروها به امکاناتی مانند سیستم تهویه مطبوع، صندلیهای راحت و سامانههای سرگرمی مدرن مجهز هستند، اما چنین امکاناتی را میتوان در خودروهایی با قیمت بسیار کمتر نیز پیدا کرد.
او میگوید:
«ارزش واقعی یک ابرخودرو جای دیگری است؛ در طراحی، مهندسی، حس و هیجانی که منتقل میکند و در پیوندی تقریباً احساسی که میان راننده و خودرو شکل میگیرد.»
به همین دلیل، از نگاه او، موتور احتراق داخلی یک فناوری موقتی نیست که با ظهور یک جایگزین مناسب کنار گذاشته شود؛ بلکه بخش جداییناپذیر از چیزی است که کونیگزگ میخواهد به مشتریانش ارائه دهد.
نگاه متفاوت به مسئله محیط زیست
فون کونیگزگ درباره موضوع محیطزیست نیز دیدگاهی متفاوت از آنچه معمولاً در بحثهای عمومی مطرح میشود، دارد. او میگوید:
«در مورد ابرخودروها نمیتوان خودروهای برقی و مجهز به موتور احتراق داخلی را با همان معیارهایی مقایسه کرد که برای خودروهای تولید انبوه به کار میروند. خودرویی که باتری بسیار بزرگی دارد باید مسافت زیادی طی کند تا از نظر زیستمحیطی، اثرات ناشی از تولید آن باتری جبران شود. اما ابرخودروها معمولاً بسیار کم رانده میشوند؛ بسیاری از آنها سالها در گاراژ کلکسیونرها میمانند و ممکن است هرگز به آن نقطه سربهسر زیستمحیطی نرسند.»
برتری موتور احتراق داخلی از نگاه کونیگزگ
برآوردهایی که فون کونیگزگ به آنها اشاره میکند نشان میدهد که حدود ۵۰ هزار مایل (نزدیک به ۸۰ هزار کیلومتر) نقطهای است که پس از آن، از منظر زیستمحیطی، خودرویی با باتری کوچک یا حتی بدون باتری میتواند نسبت به یک خودروی تمامبرقی گزینه بهتری باشد. اگر از سوختهای تجدیدپذیر یا سوختهای زیستی (Biofuel) استفاده شود، این آستانه به حدود ۸۷ هزار مایل (حدود ۱۴۰ هزار کیلومتر) افزایش مییابد.
او میگوید:
«همه با این برداشت موافق نیستند، اما این موضوع منطق پشت انتخابهای فنی شرکت را توضیح میدهد.»
چرا کونیگزگ هیبرید را انتخاب کرد؟
البته کونیگزگ از روند برقیسازی غافل نبوده است. این شرکت حتی توسعه یک پلتفرم تمامبرقی را نیز آغاز کرده بود، اما در نهایت به این نتیجه رسید که سامانه هیبریدی بهترین تعادل را با خواستههای مشتریانش برقرار میکند.
یک باتری نسبتاً کوچک این امکان را فراهم میکند که خودرو در شهر بهصورت برقی حرکت کند، وارد مناطق دارای محدودیت تردد شود و در صورت نیاز، عملکردی آرام و بیصدا داشته باشد.
علاوه بر این، استفاده از باتری کوچکتر امکان بهرهگیری از ترمز احیاکننده (Regenerative Braking) را نیز فراهم میکند و در عین حال، نسبت به یک بسته باتری بسیار بزرگ، به مواد اولیه کمتری نیاز دارد. این دقیقاً همان فلسفهای است که در Gemera دیده میشود؛ جایی که موتور احتراق داخلی و موتورهای برقی در کنار یکدیگر، حداکثر عملکرد را بدون قربانی کردن کارایی و کاربردپذیری ارائه میکنند.
آیا کونیگزگ روزی یک ابرخودروی تمامبرقی خواهد ساخت؟
فون کونیگزگ ساخت یک ابرخودروی تمامبرقی را کاملاً رد نمیکند. به گفته او، همهچیز به روند تغییر قوانین و مهمتر از آن، پیشرفت فناوری باتریها بستگی دارد. اگر باتریها در آینده سبکتر، کوچکتر و کمتر وابسته به مواد اولیه حیاتی شوند، بسیاری از ایرادهایی که او امروز مطرح میکند، اهمیت خود را از دست خواهند داد.
در آن صورت، بحث به موضوعاتی مانند وزن کلی خودرو و حس رانندگی معطوف خواهد شد. اما در حال حاضر، موضع کونیگزگ کاملاً روشن است؛ این شرکت معتقد است که در دنیای ابرخودروها، موتور احتراق داخلی هنوز ویژگیهایی را ارائه میدهد که هیچ فناوری دیگری نتوانسته آنها را بازآفرینی کند.
آینده سوختهای پاک از نگاه کونیگزگ
امروزه خودروهای کونیگزگ با سوخت E85 کار میکنند؛ ترکیبی که عمدتاً از اتانول و مقدار کمی بنزین تشکیل شده است. فون کونیگزگ معتقد است که در آینده، همین بخش بنزینی نیز میتواند با سوختهای سنتتیک (Synthetic Fuels) جایگزین شود.
او حتی سناریوی بلندپروازانهتری را نیز مطرح میکند؛ تولید سوخت با استفاده از دیاکسیدکربن جذبشده از اتمسفر و انرژیهای تجدیدپذیر. در این فرآیند، بخشی از دیاکسیدکربن جمعآوریشده بهطور دائمی در زیر زمین ذخیره میشود و بخش دیگر برای تولید سوخت مورد استفاده قرار میگیرد.
به گفته او، چنین روشی حتی میتواند به تراز منفی کربن (Net-negative) منجر شود؛ یعنی بیش از آنچه کربن وارد جو میشود، از آن خارج شود.
فون کونیگزگ در پاسخ به پرسشی درباره هزینه چنین فناوریهایی، با لحنی طنزآمیز گفت که این هزینه را میتوان نوعی «مالیات طبیعت» دانست؛ جملهای که بهخوبی فلسفه او را خلاصه میکند:
«به توسعه موتور احتراق داخلی ادامه دهید، اما همزمان راههای هرچه پایدارتر و سازگارتر با محیطزیست برای استفاده از آن پیدا کنید.»
منبع خبر: motor1
تیم ترجمه و نگارش دل افکار
