BMW با استفاده از هوش مصنوعی و دادهها، تابآوری زنجیره تأمین جهانی را متحول میکند
BMW چگونه با استفاده از هوش مصنوعی و دادههای مشترک، شبکه جهانی تأمینکنندگان خود را تحت «آزمون استرس» قرار میدهد، شفافیت ایجاد میکند و در مواجهه با ریسکهای روبهرشد، زنجیره تأمین مقاومتری میسازد
تعرفههای تازه اعمالشده از سوی رئیسجمهور آمریکا، دونالد ترامپ، و فشار جهانی برای پایداری، زنجیرههای تأمین در صنعت تولید را زیر ذرهبین برده است. برای BMW، راهحل در «دیدپذیری گسترده دادهها» است که با هوش مصنوعی تقویت میشود.
وقتی تولیدکننده چینی تراشه، Nexperia، اروپا را با تهدید قطع عرضه مواجه کرد، BMW ناچار شد مقاومت شبکه تأمینکنندگان خود را آزمایش کند. آیا میتواند منابع را متنوع کند؟ مسیرهای تأمین را بازطراحی کند؟ یا حتی زنجیرههای تأمین دایرهای را در داخل اروپا بومیسازی کند — و مهمتر از آن، چقدر سریع میتواند تأثیر هر سناریو را بهصورت لحظهای مشاهده کند؟
در سخنرانی در کارخانه BMW در لاندسهوت آلمان، نیکلای مارتین، عضو هیئتمدیره BMW AG در حوزه خرید و شبکه تأمینکنندگان، و نادین فیلیپ، معاون ارشد پایداری در شبکه تأمینکنندگان، توضیح دادند که چگونه داده، هوش مصنوعی و استانداردهای باز مانند Catena-X در حال تغییر نحوه واکنش BMW هستند.
با اتصال شرکا در اکوسیستم و اشتراکگذاری دادههای قابلاعتماد، BMW قصد دارد پیش از وقوع شوکها، آنها را پیشبینی کند، ریسک تأمینکننده را مدلسازی کند و تصمیمهای تجاری را با اهداف پایداری هماهنگ سازد. در جهانی با مقررات بیثبات و ژئوپولیتیک آسیبپذیر، مارتین و فیلیپ تأکید میکنند که شفافیت مبتنی بر هوش مصنوعی دیگر یک مزیت اضافی نیست — بلکه مسیر رسیدن به «تابآوری بلندمدت» زنجیره تأمین است. آینده رقابتپذیری تولید، به این هوشمندی وابسته خواهد بود.
وضعیت BMW با Nexperia چگونه است؟ از نظر سیاسی چه انتظاری از اروپا دارید و چه درسهایی از این وضعیت گرفتید؟
نیکلای:
این موضوعی است که هر روز مرا درگیر خود میکند. ابتدا باید بگویم ما مانند بسیاری از خودروسازان دیگر — و حتی شرکتهای صنایع مختلف — باید تأثیر این مسأله را بر محصول و زنجیره تأمین درک کنیم.
ما این کار را از طریق تبادل روزانه با تأمینکنندگان خود انجام میدهیم، چون ما قطعات را مستقیماً از Nexperia سفارش نمیدهیم؛ این قطعات در محصولاتی قرار دارند که از تأمینکنندگان خود سفارش میدهیم.
این قطعات بسیار کوچک و ارزان هستند، اما بهصورت گسترده در خودرو پراکندهاند. بنابراین ما بهطور مداوم فعالیتهای ایجاد شفافیت را با تأمینکنندگان داریم. آنها کمک میکنند شفافیتی که برای تولید خودرو و پشتیبانی زنجیره تأمین نیاز داریم ایجاد شود.
تا این لحظه تولید ما طبق برنامه ادامه دارد، اما وضعیت بسیار متغیر است و ممکن است تغییر کند—با این حال ما با اقدامات مناسب برای جلوگیری از اختلال کار میکنیم.
این موضوع در ابتدا از ابعاد سیاسی ایجاد شد و ما قدردان این هستیم که شاهد تسریع در کاهش تنشهای سیاسی هستیم.
اما از طرف دیگر، اثراتی که در زنجیره تأمین میبینیم، حتی با کاهش تنشها نیز باید مدیریت شوند.
چه درسهای دیگری از این وضعیت گرفتهاید؟
نیکلای:
درسها کاملاً روشناند: ما توانستیم ظرف چند ساعت شفافیت کامل به دست آوریم، و این به خاطر تخصص نیروهای ما و رویههایی بود که از بحران تراشه آموختیم.
اما از سوی دیگر، اقداماتی که پس از بحران تراشه اتخاذ شد، بیشتر روی تراشهها و قطعات با ارزش بالا تمرکز داشت و نه این قطعات بسیار کوچک و کمارزش اما با حجم مصرف بالا.
بنابراین باید بررسی شود که آیا نیاز به تغییر در میزان انبارکردن این قطعات وجود دارد یا نه. البته این موضوع بیشتر وظیفه تأمینکنندگان ماست، نه مستقیماً خود ما.
چند عدد از این تراشهها در یک خودرو وجود دارد؟
نیکلای:
هر قطعه تنها چند سنت ارزش دارد و در یک BMW چند صد عدد از آنها وجود دارد. برخی رقبا در محصولات خود به هزاران عدد از این قطعات نیاز دارند. بنابراین حجم استفاده ما نسبت به برخی دیگر زیاد نیست، اما اگر به کل زنجیره تأمین نگاه کنید که چند تأمینکننده مستقیم درگیر هستند، عدد همچنان بزرگ است.
همه این قطعات را میتوان از منابع مختلف جایگزین کرد؛ فقط زمان ساخت و اعتبارسنجی اهمیت دارد. برای برخی از آنها ظرف ۲۴ ساعت میتوان جایگزین یافت و برای برخی دیگر چند هفته طول میکشد.
نیکولای مارتین، عضو هیئت مدیره بیامو، شبکه خرید و تأمینکنندگان
در اتحادیه اروپا، قوانین سختگیرانهای درباره پایداری زنجیره تأمین وجود دارد. تأثیر این مقررات بر BMW چیست و چگونه با رقبا خارج از اروپا مقایسه میشود؟
نیکلای:
سطح پیچیدگی مقررات در صنعت خودرو بسیار بالاست. هیچ صنعتی این مقدار مقررات برای تأیید محصول ندارد. برای گرفتن مجوز فروش یک خودرو، باید حدود ۱۶۵۰ قانون و مقرره را رعایت کنید. اگر با صنایع هواپیما یا داروسازی مقایسه کنید، چنین حجم مقرراتی وجود ندارد. افزون بر این، مقررات در مناطق مختلف جهان متفاوت است.
این موضوع منجر به سرمایهگذاری بالا در زیرساختهای اعتبارسنجی و افزایش هزینههای اولیه برای تولید محصولاتی میشود که بتوانند تمامی الزامات را رعایت کنند و آن را به نهادهای نظارتی نشان دهند.
در مورد رقبا خارج از اتحادیه اروپا، بسیاری از آنها نیز تحت شمول همین مقررات قرار میگیرند. بنابراین از این نظر برای ما ایجاد نقطه ضعف رقابتی نمیکند، چون اگر شرکتی در اروپا یا آلمان شعبه داشته باشد، باید همین مقررات را رعایت کند.
به نظر من، هرچه مقررات واقعبینانه، عملی و غیر بروکراتیک باشند، هم به رقابتپذیری و هم به تأثیرگذاری اقدامات پایداری کمک میکنند.
منبع مقاله: aimagazine.com
تیم ترجمه و نگارش دل افکار
