با فروکش کردن تب خودروهای برقی، موتور بنزینی بازگشتی غیرمنتظره را تجربه میکند—و برخی خودروسازان سرمایهگذاری بزرگی روی بازگشت آن انجام دادهاند.
شایعات مربوط به مرگ موتور احتراق داخلی تا حد زیادی اغراقآمیز بودهاند. در اوایل دهه ۲۰۲۰، اینطور به نظر میرسید که سرنوشت موتورهای درونسوز مانند دودو (پرنده منقرضشده) رقم خورده و تقریباً بهطور کامل جای خود را به خودروهای برقی خواهند داد. خودروسازان برنامههای زمانی تهاجمی تعیین کردند و دولتها اهداف بلندپروازانهای را مطرح کردند که همگی مسیر را برای آیندهای کاملاً باتریمحور هموار میکرد.
اما اخیراً یک تغییر بزرگ رخ داده است. خودروسازان در حال عقبنشینی از اهداف بیشازحد جاهطلبانه برقیسازی خود هستند و موتورهای بنزینی شاهد بازگشتی غیرمنتظره شدهاند. نهتنها شرکتها حالا قصد دارند موتورهای بنزینی را برای مدت طولانیتری در سبد محصولات خود نگه دارند، بلکه برخی از آنها حتی در حال سرمایهگذاری برای توسعه پیشرانههای احتراقی کاملاً جدید هستند؛ چیزی که حتی پنج سال پیش هم ایدهای غیرقابلتصور به نظر میرسید.
با این حال، خودروهای برقی قطعاً به بنبست نرسیدهاند. اگرچه فروش خودروهای برقی در آمریکا اخیراً—تا حدی به دلیل حذف مشوقها—کاهش یافته، اما در بازارهای دیگر همچنان محبوبیت بالایی دارند. در سطح جهانی، پیشبینی میشود تا پایان سال، خودروهای برقی حدود ۲۵ درصد از کل بازار خودرو را تشکیل دهند؛ یعنی بیش از ۲۰ میلیون خودروی باتریمحور در جادهها.
با این وجود، اغلب شرکتها متقاعد شدهاند که موتورهای احتراقی در چند سال آینده همچنان محبوب باقی خواهند ماند. به همین دلیل، خودروسازان تلاشهای گستردهای برای زنده نگه داشتن پیشرانههای بنزینی انجام میدهند—دستکم برای مدتی طولانیتر.
برای مثال، جنرال موتورز را در نظر بگیرید. این شرکت برای حفظ موتور افسانهای V8 بلاک کوچک خود برای یک نسل دیگر، سرمایهگذاری عظیم ۸۸۸ میلیون دلاری را در کارخانه تونواندا در بوفالو، نیویورک انجام داده است. این بزرگترین سرمایهگذاری جنرال موتورز در تولید موتورهای بنزینی در یک سایت واحد به شمار میرود. این اقدام تنها پنج سال پس از تمرکز تمامعیار شرکت روی پلتفرم برقی Ultium انجام میشود؛ سرمایهگذاری چند میلیارد دلاری که منجر به تولید نزدیک به یک دوجین خودروی برقی در برندهای مختلف GM شد.
مری بارا، مدیرعامل جنرال موتورز، میگوید:
«سرمایهگذاریهای قابلتوجه ما در کارخانه پیشرانه تونواندا نشاندهنده تعهد ما به تقویت تولید داخلی آمریکا و حمایت از اشتغال در این کشور است. کارخانه بوفالوی GM به مدت ۸۷ سال فعال بوده و همچنان در حال نوآوری در موتورهایی است که در آن تولید میکنیم تا آنها را کممصرفتر و پربازدهتر سازد؛ اقدامی که به ما کمک میکند برای سالهای آینده، وانتها و شاسیبلندهایی در کلاس جهانی به مشتریان ارائه دهیم.»
در همان حوالی، کرایسلر نیز در حال هزینهکرد ۱۳ میلیارد دلار برای تولید در آمریکاست که تمرکز اصلی آن بر توسعه موتورهای احتراقی است. مشابه GM، این سرمایهگذاری بزرگترین سرمایهگذاری در تاریخ ۱۰۰ ساله این شرکت محسوب میشود و انتظار میرود بیش از ۵ هزار شغل جدید در کارخانههای ایالتهای ایلینوی، اوهایو، میشیگان و ایندیانا ایجاد کند.
mazda-vision-x
درست مانند جنرال موتورز، کرایسلر نیز نهتنها قصد دارد موتورهای بنزینی را برای مدت طولانیتری حفظ کند، بلکه به توسعه پیشرانههای احتراقی جدید هم متعهد شده است. بخشی از این سرمایهگذاری صرف تولید نسخه برقی با برد افزوده Ram 1500 خواهد شد، اما این شرکت همچنین وعده یک شاسیبلند بزرگ بنزینی جدید و یک پیکاپ سایز متوسط را داده است. موتور افسانهای Hemi به سبد محصولات رم بازگشته، دوج موتور V6 دورنگو را احیا کرده و وعده داده که در آینده نزدیک، خودروهای بیشتری با موتور احتراقی عرضه کند.
در سوی دیگر اقیانوس اطلس، یکی از بزرگترین تأمینکنندگان موتور در اروپا راهکاری خلاقانه برای زنده نگه داشتن موتورهای احتراقی در بازاری سختگیرانه ارائه کرده است. شرکت Horse Powertrains، تأمینکنندهای مستقر در بریتانیا و متعلق به جیلی، در نمایشگاه IAA Mobility مونیخ امسال، موتور جدید C15 خود را معرفی کرد. این سامانه هیبریدی جمعوجور، موتور، ژنراتور و سیستم خنککننده را در محفظهای به اندازه یک چمدان با ابعاد ۱۸.۹ × ۱۹.۳ × ۹.۸ اینچ جای داده است.
موتور C15 در نسخه پایه ۹۴ اسببخار قدرت تولید میکند—مقداری که برای خودروهای اقتصادی اروپایی کافی است. نسخه توربوشارژ آن اما تا ۱۶۱ اسببخار قدرت دارد. هر دو نسخه با انواع سوختها از جمله بنزین، اتانول، متانول و حتی سوختهای مصنوعی سازگار هستند.
اما شاید عجیبترین ایده برای یک پیشرانه احتراقی جدید از سوی مزدا مطرح شده باشد. این شرکت در نمایشگاه Japan Mobility Show امسال، کانسپت Vision X-Coupe را معرفی کرد؛ خودرویی زیبا که احتمالاً هرگز به تولید نخواهد رسید. جالبترین بخش این کانسپت اما چیزی است که دیده نمیشود.
به گفته ماسیهیرو مورو، رئیس و مدیرعامل مزدا، این کانسپت آیندهای را پیشبینی میکند که «هرچه بیشتر رانندگی کنید، به کاهش CO₂ بیشتر کمک میکنید.» این یعنی چه؟ Vision X-Coupe از سیستمی به نام Mobile Carbon Capture استفاده میکند. این سیستم یک سامانه هیبریدی شارژی را با یک موتور روتاری دو روتوره ترکیب میکند که از ریزجلبکها برای جذب آلایندگیهای خروجی اگزوز و ذخیره آنها در سلولهای خود استفاده میکند.
مزدا میگوید سپس میتوان از این آلایندهها روغن استخراج کرد و آن را به سوخت خنثی از نظر کربنی تبدیل نمود که سامانه هیبریدی را تغذیه میکند. این شرکت ادعا میکند که طی تنها دو هفته، از یک مخزن کشت ۱۱ هزار لیتری، بیش از یک لیتر سوخت تولید کرده است. هرچند این ایده بسیار ناکارآمد و غیرواقعی به نظر میرسد، اما همین که مزدا حاضر است چنین زمان و تلاشی را صرف فناوریهای جدید احتراقی کند، نشان میدهد خودروسازان هنوز آماده خداحافظی با موتورهای سوختسوز نیستند.
بسیاری از شرکتهای دیگر نیز مسیر مشابهی را دنبال میکنند. بیامو و مرسدسبنز هر دو موتورهای V8 جدید در دست توسعه دارند. نیسان روی یک موتور بنزینی با فناوری ثبتشده صرفهجویی در سوخت کار میکند. هوندا یک موتور V6 هیبریدی جدید دارد. تویوتا نیز از یک V8 جدید رونمایی کرده است. حتی در چین—بازاری که بهشدت به سمت برقیسازی متمایل است—تقریباً هر هفته فناوریهای نوآورانه جدیدی در حوزه موتورهای احتراقی معرفی میشود.
البته نمیتوان نقش دولتها را نادیده گرفت. در آمریکا، دونالد ترامپ بهشدت برای بازگشت موتورهای احتراقی لابی کرده و عموماً موضعی ضد خودروهای برقی داشته است. او دولت بایدن را به خاطر آنچه «فریب خودروهای برقی» مینامید، مورد انتقاد قرار داد. اندکی پس از بازگشت به کاخ سفید برای دومین دوره ریاستجمهوری، ترامپ هدف ۵۰ درصدی خودروهای برقی تا سال ۲۰۳۰ را لغو کرد و بهسرعت اعتبار مالیاتی ۷۵۰۰ دلاری برای خرید خودروهای برقی جدید را نیز حذف نمود.
در اروپا نیز، پس از ماهها فشار از سوی خودروسازان، اتحادیه اروپا موافقت کرده است که ممنوعیت موتورهای احتراقی در سال ۲۰۳۵ را کنار بگذارد و هدف کاهش آلایندگی را از ۱۰۰ درصد به ۹۰ درصد نسبت به سال ۲۰۲۱ کاهش دهد. این تصمیم به شرکتها اجازه میدهد پس از ۲۰۳۵ نیز به تولید خودروهای هیبریدی، هیبریدی شارژی و برقی با برد افزوده ادامه دهند.
در هر صورت، موتور احتراقی جایی نمیرود—دستکم در آینده نزدیک. برقیسازی همچنان هدف بلندمدت بسیاری از خودروسازان است، اما تغییر تقاضای مصرفکنندگان و واقعیتهای سیاسی، چند سال زمان اضافه برای موتورهای بنزینی خریدهاند. و خودروسازان امیدوارند از این فرصت باقیمانده، نهایت استفاده را ببرند.
منبع مقاله:motor1
تیم ترجمه و نگارش دل افکار
