نگاهی دوباره به خودروهای گُوِهای (Wedge) دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی؛ از لانچیا استراتوس تا لامبورگینی کونتاش
نمایشگاه خودروهای گوهای در موزه اتومبیل پترسن
موزه خودروی پترسن در نمایشگاهی ویژه، برخی از نمادینترین خودروهای گوهای از دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ را به نمایش گذاشته است؛ از لانچیا استراتوس HF Zero مدل ۱۹۷۰ گرفته تا لامبورگینی کونتاش LP400 Periscopio مدل ۱۹۷۴. این نمایشگاه با عنوان «انقلاب گوهای: خودروهایی در لبه طراحی» برگزار شده و تمرکز آن بر سبک طراحی گوهای است که با خطوط زاویهدار، سطوح چندوجهی و فرمهای جسورانهی هندسی شناخته میشود.
این نمایشگاه خودروهایی را در بر میگیرد که از اواسط دهه ۶۰ تا اوایل دهه ۸۰ میلادی طراحی شدهاند؛ خودروهایی که نهتنها آیندهنگرانه بودند، بلکه سبک بصری آنها نیز بهمعنای واقعی کلمه، روبهجلو و نوآورانه بود.
برخی از خودروهای حاضر در نمایشگاه شامل مدلهایی از آستون مارتین، شورولت، لامبورگینی و لانچیا هستند. این نمایشگاه فرصتی است برای نمایش جنبش طراحی خودروهای گوهای که بهعنوان انحرافی از سبکهای منحنی و مملو از کروم دهههای قبل شکل گرفت و بهطور آشکار زیباییشناسی آیندهگرایانه را به جای تمرکز صرف بر آیرودینامیک سنتی برگزید. طراحانی همچون مارچلو گاندینی، جورجتو جوجارو، سرجیو کوجیولا، ویلیام تاونز و جری پالمر نقش محوری در این انقلاب بصری داشتند و نام آنها در نمایشگاه ذکر شده است تا سهمشان در خلق آثار پیشرو در حوزه خودروهای گوهای پاس داشته شود.
در نمایشگاه موزه خودروی پترسن، سیزده خودروی گوهای به نمایش گذاشته شده که هر یک بهدلیل اهمیت تاریخی خود انتخاب شدهاند. یکی از آنها Cannara I مدل ۱۹۶۶ است که بهعنوان یکی از نخستین خودروهای گوهای ساختهشده شناخته میشود؛ خودرویی که حتی پیش از مدلهای مشهورتری چون کارابو یا بیزارینی مانتا طراحی شد. این خودرو یک نقطه پیشگام در تکامل طراحی گوهای بهشمار میرود، بهویژه با توجه به تاریخ معرفی بسیار زودهنگامش.
در بخش دیگری از نمایشگاه، لانچیا استراتوس HF Zero مدل ۱۹۷۰ که یک کانسپت نمادین از برتونه و لانچیا است، به چشم میخورد. این خودرو نخستینبار در نمایشگاه خودروی تورین ۱۹۷۰ معرفی شد؛ یک سال پیش از رونمایی نمونه اولیه استراتوس و سه سال پیش از مدل تولیدی. طراحی آن با فرم تند و باریک و مجسمهوارش شناخته میشود؛ فرمی که بعدها به یکی از امضاهای شاخص در حوزه خودروهای گوهای بدل شد.
در این مجموعه، لامبورگینی کونتاش LP400 Periscopio مدل ۱۹۷۴ و آستون مارتین بولداگ مدل ۱۹۷۹ نیز به چشم میخورند. کونتاش، حاصل طراحی مارچلو گاندینی، با خطوط زاویهدار شاخص و زیباییشناسی افراطی گوهای همراه با بخش پشتبامی پریسکوپمانند خود، حضوری چشمگیر دارد. بولداگ، یک نمونه منحصربهفرد که برای دستیابی به سرعت نهایی ۲۰۰ مایل بر ساعت ساخته شد، با سطوح تیز و تاخورده و ارتفاع بسیار کم، مستقیماً مقابل دید بازدیدکنندگان قرار گرفته است.
شورولت آرووت (Aerovette) مدل ۱۹۷۶ نیز در این نمایشگاه حضور دارد؛ یک کانسپت موتورمیانی از آزمایشگاه طراحی جنرال موتورز که دههها پیش از رایج شدن کوروتهای موتورمیانی، استفاده از موتورهای وانکل (Rotary)، درهای بالگوری (Gullwing) و تناسبات آیندهگرایانه را آزمایش میکرد.
هر خودرو در نمایشگاه با یک تابلو توضیحی همراه است که داستان پشت آن را شرح میدهد؛ از هدف اولیه طراحی و نقش شرکت سازنده بدنه تا زمان اولین نمایش عمومی و اهمیت آن در تحول سبک طراحی خودرو.
نمایشگاه «انقلاب گوهای: خودروهایی در لبه طراحی» در تاریخ ۲ اوت ۲۰۲۵ افتتاح شد و در گالری طراحی سام و امیلی من در طبقه دوم موزه خودروی پترسن در بلوار ویلشایر لسآنجلس برپا شده است.
نمای نمای جانبی لانچیا استراتوس HF Zero مدل ۱۹۷۰ با دربهای باز صندوق جلو و عقب
1977 UrbaCar
آستون مارتین بولداگ مدل ۱۹۷۹ با سطوح تیز و تاخورده و نمای جانبی کمارتفاع
لامبورگینی کونتاش LP400 پریسکوپیو مدل ۱۹۷۴
1966 Cannara I
دلورین DMC-12 کوپه طلایی مدل ۱۹۸۱
لانچیا استراتوس HF استراداله مدل ۱۹۷۶ اثر برتونه
نام نمایشگاه «انقلاب گوهای: خودروهایی در لبه طراحی» است.
این نمایشگاه بر طراحی خودروی گوهای تمرکز دارد که با خطوط زاویهدار و سطوح چندوجهی شناخته میشود.
این نمایش در دوم آگوست ۲۰۲۵ افتتاح شد.
منبع مقاله:designboom
تیم ترجمه و نگارش دل افکار