الِترا بالاخره به یک موتور بنزینی مجهز شده، اما این حتی عجیبترین بخش ماجرا هم نیست.
قرار دادن یک موتور بنزینی در خودرویی که قبلاً فقط بهصورت برقی فروخته میشد، معمولاً از نظر علاقهمندان خبر خوبی تلقی میشود. حالا اگر روی آن یک نشان لوتوس هم باشد، قطعاً پاکدینها دربارهاش حرف خواهند زد. اما وقتی پایه و اساس کار یک شاسیبلند بزرگ و سنگین باشد، هیجان ماجرا ناگهان کمتر میشود. با این حال، این «الِترا» از چند جهت جالب است.
این نهتنها اولین هیبرید شارژی لوتوس است، بلکه یک نام کاملاً غیرمنتظره دارد: For Me. اسمی که معمولاً انتظار دارید روی محصولات برند دیگری از گروه جیلی، مثلاً Smart، ببینید. البته گروه چینی جیلی تنها نیمی از مالکیت Smart را دارد و نیم دیگر متعلق به مرسدس است. این نسخهی جدید و تغییرنامیافتهی الِترا اکنون از طریق وزارت صنعت و فناوری اطلاعات چین و در روند همولوگاسیون دیده شده است. تمام خودروهایی که قرار است در چین فروخته شوند، در وبسایت MIIT ظاهر میشوند.
ظاهر ماشین کاملاً آشناست، اما ساختار جدید هیبرید شارژی چیز تازهای است. حالا یک موتور بنزینی توربوشارژ ۲ لیتری وجود دارد که بهطور مستقیم چرخها را میچرخاند. نکته جالب اینجاست که این موتور چهارسیلندر میتواند مانند یک ژنراتور هم عمل کند و باتری را شارژ کند. درباره باتری هم باید گفت پک ۱۰۷ کیلوواتساعتی نسخه برقی، با یک پک کوچکتر ۷۰ کیلوواتساعتی جایگزین شده است.
اگر نسخه کاملاً برقی الِترا قبلاً هم روحیه بنیانگذار لوتوس، کالین چپمن، یعنی «ساده کن و سبک کن» را نقض کرده بود، این مدل For Me کار را حتی پیچیدهتر میکند. در اسناد MIIT آمده که نسخه هیبریدی شارژی، در سنگینترین حالت، ۵۷۸۷ پوند وزن دارد. برای مقایسه، وزن نسخههای تمامبرقی بین ۵۶۵۴ تا ۶۰۵۱ پوند متغیر است. پس خیلی خبری از «سبکی» نیست…
چهارچرخ محرک وقتی لازم باشد، دیفرانسیل عقب وقتی بخواهید؛ قدرت فراوان با دماغهای سبک
با یک نگاه سریع میتوانید تشخیص دهید که روبهروی نسخه الکتریکی Charger Daytona هستید یا نسخه بنزینی Charger Scat Pack. در نسخه بنزینی، کاپوت بلندتر است و از ویژگی جذاب R-Wing که در مدل برقی دیده میشود، خبری نیست. در اینجا، ورودیهای هوا بیشتر برای تأمین خنککاری مناسب و تغذیه دو توربوی ۵۴ میلیمتری Garrett طراحی شدهاند. دوج طراحی بخش جلویی را کمی تغییر داده تا با مسیرهای آیرودینامیکی جدید هماهنگ شود.
به عقب خودرو که برسید، اگر تفاوت را تشخیص ندهید، باید یک وقت چشمپزشکی رزرو کنید! یک جفت اگزوز بزرگ از زیر سپر بیرون زده و دقیقاً زیر نوشته برجسته Charger قرار دارد. روی نسخه برقی، همین قسمت بهجای Charger نوشته Daytona دارد.
در نسخه دو در یا چهار در، در را که باز کنید با کابینی روبهرو میشوید که تجربه تقریباً یکسانی در هر دو مدل ارائه میدهد. فضای داخلی تغییری نکرده و همچنان بسیار جادار است. سرنشینان عقب هم در نسخه برقی و هم بنزینی احساس راحتی خواهند داشت.
موتور بنزینی ۲۷۵ اسببخار قدرت تولید میکند و با دو موتور برقی همکاری میکند تا مجموع خروجی به ۹۵۲ اسببخار برسد. شتاب ۰ تا ۱۰۰ کیلومتر را در ۳.۳ ثانیه طی میکند و تنها با نیروی برق، ۴۲۰ کیلومتر (۲۶۱ مایل) برد دارد. البته این برد بر اساس استاندارد خوشبینانه CLTC چین است. باتری هم میتواند در ۸ دقیقه از ۳۰٪ به ۸۰٪ برسد.
رونمایی رسمی ماه آینده انجام میشود و لوتوس قصد دارد مدل For Me را خارج از چین هم عرضه کند. هنوز مشخص نیست نسخه اروپایی همین نام را حفظ میکند یا مثلاً «Eletre Hybrid» نامگذاری میشود. پیشتر شرکت قول داده بود تا ۲۰۲۸ موتورهای بنزینی را کنار بگذارد، اما رشد کندتر از انتظار خودروهای برقی باعث تغییر مسیر شده است.
موتورهای درونسوز بعد از آن تاریخ هم ادامه خواهند داشت، پس تعجبی ندارد اگر سدان Emeya هم نسخه PHEV بگیرد. همچنین تأیید شده که اسپرت کوچکتر Emira نیز در سال ۲۰۲۷ با ترکیب موتور V6 و یک موتور برقی بهصورت هیبرید شارژی عرضه خواهد شد.
اما لوتوس چرا اینهمه دردسر هیبرید و برق را به جان میخرد؟ چون با Emira بنزینی بهتنهایی نمیتواند زنده بماند. یک خودروی اسپرت یک محصول کمتیراژ است و نمیتواند آنقدر فروش داشته باشد که شرکت را سرپا نگه دارد. در دنیای امروز خودرو که قوانین سختگیرانه آلایندگی حرف اول را میزنند، SUVها و سدانها ضروری هستند و برقسازی هم اجتنابناپذیر است.
لوتوس بین دو سنگ گیر کرده است؛ چون این برند بریتانیایی شهرت خود را روی خودروهای کمتیراژ و بنزینی ساخته. اما تکیه صرف بر Emira و امید بستن به اینکه این کوپه بتواند هزینهها را پرداخت کند، تقریباً غیرممکن و حتی خطرناک است.
گسترش سبد محصولات و متنوع کردن پیشرانهها با هیبریدها و مدلهای برقی تنها راه ادامه فعالیت است. بدون Emeya و Eletre، و البته پشتیبانی جیلی، معلوم نبود امروز لوتوس در چه وضعیتی قرار داشت.
