این رودستر خشن بریتانیایی تقریباً آماده بازگشت به بازار است؛ این بار با نیروی محرکهی ولوو.
زنوس بازگشته است. میدانم احتمال دارد از بار اول آن را به یاد نیاورید، پس مرور میکنیم: این رودستر سبکوزن دونفره، Zenos E10، حاصل ذهن خلاق چند مهندس بود که پیشتر در لوتوس و کاترهم کار کرده بودند و در سال ۲۰۱۴ معرفی شد.
این خودرو عمداً با قیمت پایین (۲۴,۹۹۵ پوند) ساخته شد، زیرا بنیانگذاران معتقد بودند بسیاری از خودروهای اسپرت آنقدر برای بینقص بودن طراحی میشوند که در نهایت بسیار گران از آب درمیآیند و تنها مشتری واقعی آنها خودِ بنیانگذار شرکت است.
به لطف قیمت مناسب و رانندگی لذتبخش، E10 تا حدی محبوب شد (حدود ۱۵۰ دستگاه تولید شد)، اما در واقع بیش از حد ارزان بود و در سال ۲۰۱۷ شرکت زنوس ورشکست شد. پس از آن داراییهایش توسط AC Cars خریداری شد.
این داراییها همانجا باقی ماندند تا اینکه طی سال گذشته، AC موضوع احیای زنوس را جدیتر پیگیری کرد.
مدلی که اینجا میبینید تنها نمونهی پروتوتایپ فعال است؛ یک بستر آزمایشی برای قوای محرکه جدید. اما AC معتقد است تا سهماهه دوم سال آینده آماده عرضه به مشتری خواهد بود، با قیمتی که حضورش را توجیه کند.
از نظر ساختار، E10 تقریباً مانند قبل است.
کابین سرنشین از یک بخش عظیم آلومینیومی اکسترودشده در مرکز ساخته شده و پلاستیک و فیبرکربن بازیافتی اطراف آن را پوشانده است. تعلیق جلو (دوبل جناقی با پوشراد) مستقیماً روی همین بخش مرکزی نصب شده، بنابراین خبری از زیرشاسی جلو نیست.
پانلهای بدنه که در نسخه تولیدی کمی بازطراحی میشوند (بهویژه چراغها) از فیبرکربن خواهند بود، زیرا AC اکنون یک مرکز تولید فیبرکربن در غرب ساسکس دارد.
زیرشاسی عقب در حال حاضر آلومینیومی است (باز هم با دوبل جناقی)، اما احتمالاً به فولاد تغییر خواهد کرد.
ساخت بدنه از فیبرکربن به این معناست که وزن خودرو باید کمتر از ۸۰۰ کیلوگرم باشد. در تست جادهای سال ۲۰۱۵، وزن E10 حدود ۹۰۰ کیلوگرم بود، بنابراین با پنلهای فیبرکربنی و بدون سوخت، رسیدن به این وزن قابل درک است.
مهندسان از من خواستند که ظاهر نهچندان مرتب این نمونه آزمایشی را نادیده بگیرم، و همین کار را میکنم.
برای داخل کابین برنامههایی وجود دارد: داشبورد و نمایشگرهای جدید، شاید روکشهای درِ فیبرکربنی و صندلیهای سبکتر.
برای ورود باید از روی رکاب عبور کنید. موقعیت رانندگی عالی است، دستهدنده بالا قرار دارد و فاصله پدالها مناسب است. فرمان و ترمزها بدون تقویتکننده هستند. دید کلی خوب است، جز در زاویه شانه سمت سرنشین.
E10 طولی معادل ۳.۹ متر و عرضی کمتر از ۱.۹ متر دارد. قبلاً امکان سفارش شیشه جلو بهصورت آپشن وجود داشت و دوباره هم خواهد داشت، اما امروز تجربهای با کلاه ایمنی است.
نسخه اصلی E10 یک موتور چهارسیلندر فورد با ۲۰۰ اسببخار داشت. نسخه جدید اما بسیار قویتر است.
از آنجا که فورد دیگر آن موتور را تولید نمیکند، AC شبیه کاترهم عمل کرده و سراغ شرکت Horse (سرمایهگذاری مشترک رنو-جیلی در فروش موتورهای احتراقی به دیگران) رفته است.
با انتخابهای گوناگون از میان برندهای رنو و جیلی، AC در نهایت موتور ۲.۰ لیتری چهارسیلندر توربوشارژ ولوو را برگزیده است. ولوو پیشتر هم خودروهای اسپرت را تأمین قدرت کرده (نمونه اخیر: Noble M600)، اما همچنان کمی تازه و متفاوت به نظر میرسد.
این موتور تا ۷۲۰۰ دور در دقیقه میچرخد و با خنککننده هوا-به-هوا و ECU اختصاصی (بخشی از سیستم الکترونیک و برق کاملاً جدید)، ۳۸۰ اسببخار و ۳۷۶ پوند-فوت گشتاور تولید میکند.
قدرت از طریق یک گیربکس ۶ سرعته دستی به چرخهای عقب منتقل میشود. نسخه تولیدی دیفرانسیل لغزش محدود خواهد داشت.
وزن پدال کلاچ، حس محکم ترمز و پاسخ پدال گاز بسیار خوب تنظیم شدهاند. موتور در دورهای پایین نرم و آرام است. دستهدنده کمی نیاز به سفتتر شدن دارد که اصلاح خواهد شد.
تأخیر توربو در دورهای پایین حس میشود، اما از ۲۵۰۰ دور به بعد موتور انفجاری عمل میکند و در دورهای بالا بسیار پرهیجان است.
روی جاده، سواری کمی خشک است اما کنترل بدنه عالی است و فرمانپذیری عالی دارد. در پیست حتی بهتر هم عمل میکند: ابتدا کمی کمفرمانی وجود دارد تا لاستیک گرم شود، سپس چسبندگی فوقالعاده و ورودی عالی به پیچ دارد.
نتیجه و قیمت
این خودرو داونفورس زیادی ندارد، اما شخصیتش شبیه یک خودروی پیست با تمایلات آیرودینامیکی است تا چیزی مثل کاترهم. فرمانش با بازگشت سنگین به مرکز و پایداری عالی حس رانندگی نرم و دقیق را میطلبد.
در مجموع همهچیز بسیار هماهنگ و یکپارچه به نظر میرسد.
این بار اما E10 با قیمتی بالا عرضه خواهد شد. شاید بعدها نسخههای ارزانتر معرفی شوند، اما AC پیشبینی میکند نسخه E10 RZ با قدرت ۳۸۰ اسببخار حدود ۱۴۰ هزار پوند قیمت داشته باشد.
گرچه این رقم زیاد است، اما مقایسه کنید: BAC Mono و Dallara Stradale گرانترند و حتی یک Ariel Atom هم میتواند تا ۱۰۰ هزار پوند هزینه داشته باشد.
در نهایت، کیفیت ساخت و پرداخت نهایی – چیزی که AC در آن مهارت دارد – نقش مهمی در درک ارزش این خودرو خواهد داشت.
منبع مقاله:motor1
تیم ترجمه و نگارش دل افکار
